Chojnowski Park Krajobrazowy – 2 questy i 2 ścieżki dydaktyczne

Chojnowski Park Krajobrazowy jest jednym z pięciu parków krajobrazowych w województwie mazowieckim. Został utworzony w 1993 roku w celu ochrony wartościowych kompleksów Lasów Chojnowskich, doliny rzeki Wisły oraz rzeki Jeziorki, ale także miejsc historycznych (m.in. miejsc pamięci narodowej oraz cmentarzy wojennych). Teren parku został udostępniony turystom w celach edukacyjnych, turystycznych i rekreacyjnych. Chojnowski Park Krajobrazowy umożliwia uprawianie turystyki pieszej czy rowerowej. Wyznaczono kilkanaście szlaków pieszych, konnych, ale także utworzono ciekawe ścieżki dydaktyczne dla najmłodszych.

My przeszliśmy dwie ścieżki dydaktyczno-przyrodnicze oraz dwa questy. Quest to nieoznakowana trasa w lesie, którą pokonuje się czytając wskazówki doprowadzające nas do skarbu, czyli pamiątkowej pieczątki.

Quest “Leśna Kuchnia”

– ok. 1h 30 min (pętla)

Trasa questu rozpoczyna się na parkingu leśnym nad Stawami w Żabieńcu “Szare Szeregi” (GPS: N52.030223, E21.055328) i stamtąd właśnie wyruszamy zgodnie ze wskazówkami, które doprowadzą nas na końcu do skarbu.

W trakcie tego spaceru poruszamy się przez tereny Rezerwatu Uroczysko Stephana oraz blisko rzeki Zielonki. Quest zaznajamia nas z dzikimi roślinami rosnącymi na terenie Chojnowskiego Parku Krajobrazowego. W trakcie wędrówki będziemy mijać niewielkie słupki z informacjami dotyczącymi roślinności. Po przejściu i uzupełnieniu całej trasy należy wpisać odpowiednie litery do hasła, które będzie wskazówką gdzie szukać skarbu. Zagadki do questu do wydrukowania znajdziecie tutaj.

Quest “Skarby Zimnych Dołów”

– ok. 45 min (pętla)

Kolejny quest rozpoczyna się przy parkingu leśnym “Zimne Doły” (GPS: N52.040384, E21.043334).

Tutaj także naszym zadaniem jest wędrowanie zgodnie ze wskazówkami, które na końcu doprowadzą nas do skarbu. Trasa biegnie po terenie najpopularniejszego miejsca wypoczynkowego w Chojnowskim Parku Krajobrazowym. W tym miejscu znajduje się wiele ciekawych tablic informacyjnych, domki grillowe i duża wiata. Zagadki do questu do wydrukowania znajdziecie tutaj.

Ścieżka dydaktyczna “Lasy Konstancińskie”

– 3.1 km (pętla)

Ścieżka dydaktyczna rozpoczyna się w Konstancinie (GPS: N 52.072842, E 21.28475) i stamtąd prowadzi północno-wschodnią częścią Chojnowskiego Parku Krajobrazowego. Początkowo wędrujemy ścieżką zdrowia by po chwili odłączyć się zgodnie ze znakami. Ścieżka prowadzi na terenie lasów zdominowanych przez dęby czy graby. Na ścieżce znajduje się 5 przystanków:

  1. Przystanek początkowy,
  2. Budowa lasu,
  3. Rośliny runa leśnego,
  4. Rezerwat Obory,
  5. Zwierzęta leśne.
źródło: http://parkiotwock.pl/

Cała trasa jest oznakowana kolorem czerwonym charakterystycznym dla ścieżek dydaktycznych w tym parku krajobrazowym.

Ścieżka dydaktyczna “Gonna Sosna”

– 6.1 km (pętla)

źródło: http://parkiotwock.pl/

Przyjeżdżamy do Wólki Pęcherskiej, pozostawiamy samochód na niewielkim leśnym parkingu (GPS: N 52.023132, E 20.974971). Właśnie będziemy poruszać się pieszą ścieżką przez las Nadleśnictwa Chojnów do rezerwatu przyrody “Las Pęcherski”, a potem będziemy się kierować ku rezerwatowi przyrody “Biele Chojnowskie”. Po drodze zobaczymy różne typy zbiorowisk leśnych oraz rzadkie w środkowej Polsce pnącze. Niedaleko parkingu stoi wiata turystyczna, tablica z mapą trasy oraz niewielka gra dla dzieci. Na ścieżce znajduje się 7 przystanków:

  1. Przystanek początkowy
  2. Rola Lasu
  3. Zwierzęta leśne
  4. Grzyby chronione
  5. Rezerwat “Las Pęcherski”
  6. Zatopiony las
  7. Mrowisko

Z parkingu ruszamy na wprost taką szeroką drogą. Jakiś czas idziemy prosto, aż do momentu jak po prawej jak i lewej stronie ujrzymy dwa szlabany czerwono-białe. To tam skręcimy w lewo i miniemy jeden szlaban. Idąc ścieżką trzeba pilnować, by nie zbaczać z trasy. Potem po prawej stronie jak i lewej jest wyłożone drzewo po ścince.

Co jakiś czas na drzewach są namalowane takie czerwone ukośne znaki. i właśnie ich należy się pilnować. Trzeba uważać, bo w pewnym momencie do trasy ścieżki dydaktycznej dołącza szlak czerwony turystyczny (pozioma czerwona kreska) i może wyprowadzić niejedną osobę na manowce.

Idąc dalej prosto dochodzimy do kolejnego rozwidlenia, gdzie skręcamy znowu w lewo i idziemy w kierunku punktu drugiego, który nawiązuje do roli lasu. Las jest odpowiedzialny za dostarczanie tlenu i pochłanianie szkodliwego dwutlenku węgla ze środowiska. Ponad to las chroni nas przed hałasem, wiatrem czy słońcem. Nie zapominajmy kto mieszka wśród drzew i odnajduje tu pokarm i schronienie chodzi mi tutaj o zwierzęta.

Dalej przy tablicy skręcamy tym razem w prawo i ruszamy w kierunku kolejnego, trzeciego już przystanku tym razem o zwierzętach leśnych. Las jest siedliskiem wielu gatunków zwierząt, dla wielu, szczególnie tych większych, osobników stanowi jedyne schronienie. Mieszkają tu nie tylko łosie, sarny, dziki czy jelenie, ale także mniejsze gatunki takie jak wiewiórki, kuny leśne czy nawet mrówki.

Po punkcie trzecim trzeba szczególnie uważnie pilnować szlaku albowiem w pewnym momencie szlak skręca w lewo i wiedzie wśród niewielkich zarośli. Można by pomyśleć, że nie tędy należy iść, ale według znaków tak należy postąpić i jak się później okazuje mamy rację. Przystanek 4 nawiązuje do grzybów chronionych, np. mądziaka psiego, czarka szkarłatnego czy lakownicy lśniącej.

Od tablicy najpierw idziemy prosto i na skrzyżowaniu ścieżek skręcamy w prawo. Idąc myślimy, że po lewej stronie jest kolejna tablica, ale jak się potem okazało nic na niej nie ma. Ciekawe w jakim celu stoi.

Potem dochodzimy do punktu piątego, który jest poświęcony rezerwatowi “Las Pęcherski”. Jest to jeden z dwóch rezerwatów na tej ścieżce dydaktycznej. Został utworzony w 1989 roku w celu zachowania drzewostanów liściastych.

W tym miejscu skręcamy w lewo i dochodzimy do drogi i kilku domów. Stoi tu tablica informacyjna i znak informujący o rezerwacie. My skręcamy w prawo zgodnie z oznaczeniami szlaku.

Mijamy taką dziwnie zieloną trawę jak na grudzień i skręcamy w prawo na niewielką ścieżkę. Przez moment idziemy jeszcze równolegle do drogi, którą poruszają się tutaj traktory. Nieco dalej mijamy drzewka iglaste.

Idąc dalej dochodzimy do przystanku szóstego i siódmego, są w niewielkiej odległości, Jeden z nich dotyczy zatopionego lasu. Tak jak widać na zdjęciu poniżej pnie drzew są zalane wodą. W grudniu woda trochę przymarzła, więc zdjęcia są jeszcze bardziej niesamowite. Okrążając to miejsce zauważyliśmy ślady działalności bobrów, żeremia i zgryzione drzewa. To miejsce wygląda naprawdę magicznie.

Idziemy dalej ścieżką prosto i dochodzimy do punktu dotyczącego mrowisk. My nie dopatrzyliśmy się tutaj żadnego, pewnie dlatego, że liście uścieliły nam taki brązowy dywan … .

Znak przy tym punkcie może być mylny, gdyż jest ustawiony pod kątem i może błędnie sugerować skręt w prawo. Nie dajcie się zwieść, ścieżka dydaktyczna dalej prowadzi prosto taką szeroką drogą. W czasie naszej wycieczki była trochę błotnista. I od tej pory aż do parkingu idziemy cały czas tą drogą. Po drodze mijamy po prawej stronie szlak, którym szliśmy na początku.

Po dojściu na parking, postanawiamy udać się jeszcze na cmentarz wojenny z 1915 roku, który znajduje się nieopodal tejże ścieżki dydaktycznej. Zatem z parkingu wyjeżdżamy na drogę i skręcamy w prawo, jedziemy dosłownie chwilę i parkujemy na poboczu po prawej stronie obok cmentarza. W tym miejscu są pochowani żołnierze polegli jesienią 1914 roku i w lipcu 1915 roku podczas walk nad rzeką Jeziorką. Są to mogiły 68 żołnierzy niemieckich i 18 żołnierzy rosyjskich. Drewniane krzyże znajdujące się na tym cmentarzu są wykonane na wzór tych z cmentarzy galicyjskich.

AUTOR: Julia

Podobał Wam się wpis? Co myślicie o tym miejscu? A może macie jakieś sugestie? Koniecznie dajcie znać w komentarzach, to dla nas bardzo ważne 😊

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments